1901 - 1966
Alberto Giacometti wordt in 1901 geboren in Val Bregaglia, Zwitserland en groeit op in Stampa, een dorp daar niet ver vandaan. Als zoon van een postimpressionistische schilder wordt hij al jong aangemoedigd zich te ontwikkelen als tekenaar, schilder en beeldhouwer. In zijn vroege schilderijen, waaronder zijn zelfportret uit 1921, is duidelijk de invloed van Cézanne zichtbaar.
Na een studie in Geneve verhuist hij naar Parijs en gaat aan de Académie de la Grande Chaumière in Montparnasse studeren. Na experimenten met de kubistische vormentaal en die van de primitieve Afrikaanse kunst (waaronder 'Lepel vrouw' uit 1926) begint hij surrealistische werken te maken.
Wanneer Giacometti zijn werk 'opgehangen bol' exposeert wordt hij ontdekt door de surrealisten en er volgen meer surrealistische meesterwerken waaronder 'Het paleis om 4 uur in de ochtend' en 'Het Onzichtbare object'. Na 1935 keert Giacometti de surrealistische beweging de rug toe.
Na de Tweede Wereldoorlog wordt duidelijk dat Giacometti een nieuwe weg ingeslagen is. Hij creëert langgerekte uitgemergelde figuren en mede door zijn huwelijk met Annette Arm, die graag voor hem poseert, wordt voortaan de menselijke verschijning een van zijn hoofdthema's. Zijn figuren worden vaak in verband gebracht met de existentiële beweging van o.a. schrijver en filosoof Jean Paul Sartre, met wie Giacometti bevriend was.
Aan het einde van zijn leven, in 1965, bezoekt hij New York, waar het Museum of Modern Art een expositie van zijn werk inricht.
In de surrealistische werken van Giacometti spelen het onbewuste, dromen, erotiek en geweld een grote rol. De dunne verticale figuren zijn kenmerkend voor zijn werk van na de Tweede Wereldoorlog.
Het MOMA biedt een mooie website over Giacometti ter ere van een tentoonstelling uit 2001-2002.