1888 - 1978
Italiaans schilder, na een klassiek -humanistische opleiding volgde De Chirico schilderlessen aan de technische school in Athene. Van 1906 tot 1909 studeerde hij aan de kunstacademie in München, waar hij sterk beïnvloed werd door het fantastisch-romantische werk van de Zweedse schilder Arnold Böcklin en door de filosofie van Nietsche en Arthur Shopenhauer. In 1909 vestigde de schilder zich in Italië. Hij woonde onder meer in Milaan, Turijn en Florence. In 1910 schilderde hij in Florence `Het raadsel van het orakel` en `Het raadsel van een herfstavond`: gefantaseerde stadsgezichten, opvallend door een beklemmende verlatenheid. Voor het maken van voorstudies gaat hij experimenteren met fresco en tempera technieken, eerst kopieerde hij werk van Bocklin en Nicholas Poussin om later zijn eigen typerende-stijl te ontdekken, deze van de metafysische kunst. De Chirico is de grondlegger van deze stroming. Hij kende invloed van Griekse en Romeinse beelden , renaissance , het gedachtegoed van de Romantiek , beeldentaal van Dadaïsme , Surrealisme , avant-garde . De metafysische kunst is een Italiaanse kunstbeweging van 1910 tot 1917 als reactie op het Futurisme .
Tussen 1911 en 1915 woonde De Chirico in Parijs en schilderde raadselachtige straten, pleinen, standbeelden, mythologische thema`s en ledenpoppen met ongeprofileerde gezichten; deze werken oefenden onmiskenbaar invloed uit op de surrealisten .In 1917 ontmoette Giorgio de Chirico Carlo Carra. Samen stichtten zij Pittura Metafisica (metafysische schilderkunst). Hij zette zich na 1917 steeds meer af tegen de heersende avant-garde door op academische wijze te gaan schilderen . Hij verzette zich fel tegen iedere waardering van zijn vroegere werk. Zijn latere werk werd echter lange tijd ongeïnspireerd gevonden. De Chirico publiceerde in 1928 het boek `Hebdomeros`, een mengeling van autobiografische elementen, visioenen en dromen; voorts schreef hij `Autobiografia 1918-1925` (1944) en `Memorie della mia vita` (1945). Objecten kregen bij Giorgio de Chirico een poëtische betekenis . Grote voorbeeld voor vele surrealisten (Magritte, Tanguy ), en door Breton bestempeld als een van de eerste surrealisten. Bij zijn metafysische landschappen en arcades is er beslist wat vreemds aan de hand, maar je kan als kijker niet onmiddelijk aantonen wat in het schilderij die vreemde stemming teweeg brengt. De schilder overlijdt op 20 november 1978 te Rome.
-