1914 - 1973
Asger Jorn begon als portrettist en landschapsschilder. In 1934 ondervond zijn kunst invloeden van het Kubisme en de abstracte schilderkunst. Ook heeft hij enige jaren bij Le Corbusier gewerkt. De confrontatie met het spontane werk van Egill Jacobsen in 1937 was het begin van een worsteling om tot een geheel vrije uitdrukking te komen. Zijn lijnen en vormen worden onrustiger en de materie van de verf wordt steeds pasteuzer.
Voor Jorn is kunst een wijze van leven, net als andere kunstenaars uit de Deense groep van experimentelen. Tegenover het l’art pour l’art stellen zij een totale betrokkenheid bij wat er in hun tijd gebeurt.
Asger Jorn verdiept zich in vele verschillende gebieden tegelijk en dit brengt grote onrust met zich mee. Dit weerspiegelt zich in de periode 1938-1953 waarin hij worstelt met invloeden van door hem bewonderde kunstenaars en waarin dit zichtbaar is in zijn werk.
Dit waren invloeden van Klee en Miro, maar ook van Picasso. Ook zijn Deense vrienden hebben invloed gehad.
Tijdens de oorlog maakt Jorn een serie aquarelletjes met de naam; ”Didaskale” en de serie etsen ; ”Occupations”. In deze wereld die Jorn schiep is Klee erg dichtbij. De jaren na de oorlog zijn een belangrijke periode in het werk van Jorn . In zijn werken verdwijnt alle terughoudendheid, de moeizaamheid en zijn invloeden van andere kunstenaars zijn verdwenen en hij krijgt een compleet eigen taal. Hij blijft verbonden met het Noorden en dit laat hij tot uiting komen door het motief wat vaak als uitgangspunt wordt gebruikt namelijk het motief van een menselijk paar zoals dit uitgebeeld werd in eenvoudige ornamentale vormen op plaketten die in de graven van de periode van vlak voor de Vikingen in Denemarken zijn gevonden.
In zijn beginperioden ziet men veel invloeden van onder andere Klee , Miro, Picasso en zijn Deense vrienden.
Zijn verbondenheid met het Noorden is vaak zichtbaar in zijn werken. Ook ziet men in zijn laatste periode en ook zijn uiteindelijk eigen stijl veel wezentjes en diertjes die soms naar buiten turen vanuit holen onder de grond en nog verschillende keren samenkomen op “marktplaatsen van de verbeelding”.
.