“De enige weg voor ons om groot, ja, als het kan onnavolgbaar te worden, is de navolging van de Klassieken”
-Winckelmann

Neo-Classicisme

Schilderkunst, architectuur, beeldhouwkunst (sculptuur), toegepaste kunst

Het Neo-classicisme is een stijlperiode die sterk werd beďnvloed door de Klassieken . Eind 18e eeuw groeide de interesse voor de Griekse en Romeinse beschaving, o.a. door de vondsten bij opgravingen van de steden Pompeji en Herculaneum. Door de politieke ontwikkelingen in Frankrijk aan het begin van de 19e eeuw werd deze belangstelling nog versterkt. De oude Grieken en Romeinen riepen voor de machthebbers uit die dagen een beeld van heldhaftigheid op, dat paste in hun voorstelling van strijd en revolutie. Napoleon mocht zichzelf graag vergelijken met een Romeinse keizer. Hij wilde een groot Frans Rijk stichten, net zo groot en machtig als eens het Romeinse Rijk.

Zeer doordachte, vaak statische , compositie , gladde manier van schilderen , spot-achtige uitlichting van de afgebeelde scénes, alsof alles zich op een toneel afspeelt, helder kleurgebruik, in decors, achtergronden en kleding veelvuldige verwijzing naar de Oude Romeinen, strakke lijnvoering waardoor de vormen sterk tegen elkaar afsteken.

Kunstenaars werkten in opdracht van het regime aan grote, spectaculaire kunstwerken waarin een oproep werd gedaan aan het Franse volk zich in te zetten voor het grote Franse Keizerrijk (Empire), wat Napoleon voor ogen had. Inspiratiebron daarbij was het grote Romeinse Rijk en de heldhaftige mythologische verhalen daarover.

Wie een grote verzameling neo-classicisten wil zien zal echt naar Parijs moeten: ze hangen allemaal in het Louvre!
http://www.louvre.fr/

Jean Dominique Ingres
Jean Dominique Ingres
Jean Dominique Ingres
Jacques Louis David
Jacques Louis David
Jacques Louis David